هرمان گورینگ
هرمان گورینگ
 هرمان گورینگ |
|
| شناسنامه | |
|---|---|
| نام کامل | هرمان ویلهلم گورینگ ( به انگلیسی: Hermann Wilhelm Göring) |
| زادروز | ۱۲ ژانویه ۱۸۹۳ |
| زادگاه | روزنهایم , باواریا ، امپراتوری آلمان |
| تاریخ مرگ | ۱۵ اکتبر ۱۹۴۶ |
| محل مرگ | نورنبرگ ، آلمان |
| همسر | کارین فون کانتزنوو Karin Von Kantznow امی زانمان Emmy Sonnemann |
| فرزندان | چهار فرزند |
| اطلاعات سیاسی | |
| حزب سیاسی | حزب ملی كارگران سوسیالیست آلمان NSDAP |
| سمت | وزیر جنگلبانی (۱۹۴۵-۱۹۳۴) |
| پستهای قبلی | رئیس رایشستاگ (۱۹۴۵-۱۹۳۲) وزیر امور داخلی پروس (۱۹۴۵-۱۹۳۳) وزیر هواپیمایی رایش (۱۹۴۵-۱۹۳۳) |
| فعالیتها | قتل ارنست روهم و دیگر سران سپاه توفان در رویداد شب قدارههاً (ژوئن ۱۹۳۴) |
جنگ جهانی اول
گورینگ در دوران جنگ جهانی اول خلبان بود و به علت شجاعت نشان «صلیب آهنی» را دریافت کرد. بعد از جنگ، به مونیخ رفت و در سال ۱۹۲۲ با هیتلر آشنا شد. او در دسامبر ۱۹۲۲ به عنوان رئیس سپاه توفان (SA) انتخاب شد و تا «کودتای مونیخ» در این سمت باقی ماند.
کودتای مونیخ
گورینگ در کودتای مونیخ به شدت زخمی شد اما توانست به خارج بگریزد. در سال ۱۹۲۷ به آلمان برگشت به حزب نازی پیوست و یک سال بعد، در ۱۹۲۸ ، به رایشستاگ (مجلس آلمان) راه یافت. او در سال ۱۹۳۲ رئیس رایشستاگ شد.
گورینگ در ۱۹۳۳ وزیر امور داخلی پروس بود و در آن سال نقشی مهم در دستگیری و شکنجهٔ ی کمونیستها و سوسیالیستها داشت.
شب قدارهها
در ژوئن ۱۹۳۴ ، در رویداد شب قدارههاً نقش مهمی در قتل ارنست روهم و دیگر سران سپاه توفان بازی کرد.
ورود به نیروی هوایی آلمان
گورینگ در ۱۹۳۵ فرمانده لوفت وافه (نیروی هوایی آلمان) شد.
جنگ جهانی دوم
عدم موفقیت لوفت وافه، وسعت گرفتن حملات هوایی متفقین بر آلمان، و اعتیاد گورینگ را از عوامل سقوط وی دانستهاند. گورینگ تا سال ۱۹۴۵ او کم و بیش همهٔ پستها و نفوذ خود را از دست داده بود.
محاکمه نورنبرگ
هرمان گورینگ در همین سال، پس از پایان جنگ و شکست آلمان، در دادگاه نورنبرگ محاکمه و به اعدام با طناب دار محکوم شد.
مرگ
او در سال ۱۹۴۶ و پیش از آن که هنگام اعدامش فرا رسد، در زندان خودکشی کرد.
